جهاد

جهاد جهاد مُرده می بارید با خون، زآسمانی خوفناک رفته بود آن یکنفر خود کُشته ای، هم سینه چاک حوریان شهوت پرست و منتظر، هم بیمناک جَهد کرده تا رسد بر حوریان، مردن چه باک خاک را می آفرینی، می

محبت

محبت به    گورستان    گذر    کردی تو   گاهی ز هر     گوشه     رسد   افغان     و          آهی به  گوش  هوش چون گوش داری ز هر          کنجی           ببینی            رهگذاری ز هر گوشه  صدای مرده   برپاست رفیقان، زندگان، دیدار اینجاست اگر   شاهی       و   گر       مجنون