چوپان    

            چوپان                      

سگ چوپان پی یک چرت قشنگ

سایه ی سنگ بزرگی به بغل می گیرد

قد خورشید کشیده ست و بلند

شیر آن گاو قشنگ

میزند جوش درونِ پستان

نی چوپان به کناری و شولا به کنار

مرد چوپان در خواب

گویی اما مرده است

مار افعی که در  آن نزدیکی

کار خود ساخته اما خفته ست

سگ چوپان

لذت سایه خریدن

گاو ابلق

هوس تازه چریدن

نی چوپان

به هوای نفسی گرم

و شولا

پی پوشاندن چوپان دگر

همه آماده ولی  چوپان نیست

سال ها می گذرد

آن نغمه

با نوای نی چوپان

به بیابان حاکم

–  همه آزاد ، یله

این مکان ترسی نیست

این زمان گرگی نیست

من نگهبان شما، خوش به چرید،آزادید…