مارمولک

 

مارمولک

دختری     با           دختر عمه اش دیروز

زلف     بر      باد     و     ابروی    مد      روز

گشت     تا     بند پایی     از طلا      بخرد

تا           که               شاید             جوانکی                 ببرد

سر        به سر        کو    به کو       میگشت

تا   بناگه          رسید     به     آنچه      که      گشت

بند       پایی      شکیل    و      زیبا            بود

کرد               اندازه            و           قد         پا             بود

قیمتش    را      چو          یافت            بالاتر

تلفنی     زد     که ای     پدر     بپر         زودتر

ددی  جان الهی من به قربانت

جان   به            قربان       آن قدم هایت

تا       فروخته        نشد        چنین              گوهر

هر      وسیله ست     زود       زود            بخر

تلفنی    زد     که       ای      پدر         نازی

آخ             بمیرم          چقدر               طنازی

دل       به         یک       گوهری         دادم

گو     که     گوهر  اصل   من    تو    با   نازی

پدر        اما       حساب       دستش      بود

با    بیان     لطایف       از     سرش        بنمود

گفت     دختر        ندارم         امروزی

میخرم      بهترش        دگر                     روزی

بعد            قطع              مکالمه                        برگشت

رو     به     دختر    عمه اش    چون گشت

گفت هیچ میدانی این بابا کلکی ست

دایی ت هم عجب  یه  مارمولکی ست

نقل اتفاق روز شش خرداد  در مغازه  رحمان داداش