بر تربت من

بر تربت من۲

بر تربت  من

بر تربت  من  عاشق  شیدا  بنویسید                             دلداده ی آن دلبرافسونگرزیبا بنویسید

آئینه صفت بودم ومبهوت  بد و نیک                            هر کو   که  به جانست، فریبا  بنویسید

عقل من و تو عقل  زمینیست عزیزم                            ایکاش   مرا   عاشق   شیدا    بنویسید

این خوب و بدی ارزشی ولایتناهیست                         حاصل  شده   از  عقل  مسما،  بنویسید

شیطان وخدا، دوزخ وبرزخ خبری نیست                         این   غائله  را  ختم   معما   بنویسید

نا گفته ندانیم  که هستیم در  این  شهر                        آلوده   به  هر  ظاهر   شهلا   بنویسید

این خواهش نفسست بدامی که اسیریم                         مجنون  دل و  آن  رخ  زیبا   بنویسید

دل دلبرو دلبردل و هم دادرسی نیست                        دلخون شدو مجنون شد وشیدا بنویسید

در  کارگه  کوزه  گری  هم  شده  پیدا                        آن شوخ که  می برد دل از  ما  بنویسید

در  کارگه کون و  مکان  اینهمه رازست                      سرگشته ی این راز بدیوار مطلا بنویسید

از   بود ابد تا به ابد راه روانیم  و ندانیم                        در راه غریبیم چه پرسیم، مجزا بنویسید

در سوختن وساختنت عشق چه زیباست                       جویا شدنت  یافتنت رمز معما بنویسید

بر تربت من چون گذری شور هویداست                       عشق است و غزل ،  طرح تمنا بنویسید

اسد – کبیر  دهم اسفند ۱۳۹۶

 

 

 

 

 

 

درخواهش روحت که همان خواهش مستیست

بر تربت  من  عاشق  دیوانه نویسید                             دلداده ی آن دلبرافسانه نویسید

ترک و عرب و هندی و در دار نیم من                                    در عالم خلقت همه  دردانه نویسید

گویند قفس، مرغ پی دانه و دامش                                        ناگفته از آن دام و از آن دانه نویسید

نه شرقی و نه غربی و نه مومن والا                                       مستی به کناری، در میخانه، نویسید

عشق آمده بر باد   کند هستی  تن را                                     آزادم از این طوق چو دیوانه نویسید

از جایگهم پرسی اگر، نیست خیالی                                         بر  باغ  جنانم همه کاشانه نویسید

من حاصلی از نور خدایم که ندانم                                       جولانگه من گوشه ی میخانه نویسید